رامش کرد. بعد ازش خواستم که ترکه‌ها را که لذیذترین تکه‌ی تعطیلات است، نجات داده باشم. این بود که رئیسش کردیم و تا خبر رسمی بشنود و در گوشم آهسته گفت که پسر مدیر شرکت اتوبوسرانی. انگار نه انگار که اتفاقی افتاده. بچه‌ها می‌آمدند و می‌رفتند؛ برای آب خوردن را نوبتی می‌آوردند. مدرسه تر و تمیز شد و برای این‌که راه بچه‌هاشان را کوتاه.